امروز : یکشنبه ۳ مرداد ۱۴۰۰

اخبار آهن آلات

گزارش بازار جهانی آهن و فولاد , هفته ۴۹ ۲۰۱۹ میلادی

بهناز میرلوحی
آهن ملل ۱۶ آذر ۱۳۹۸ ۰
گزارش هفتگی بازار داخلی و جهانی آهن و فولاد

بازار داخلی و جهانی سنگ آهن بر اساس گزارش جهانی بازار آهن هفته 49 آهن ملل اصفهان، در کشور چین قیمت سنگ‌ آهن وارداتی در هفته اخیر دچار تغییر محسوسی نشد. این کالا در اواخر هفته به 88.5 دلار برای هر تن سی اف آر رسید. عرضه‌کنندگان سعی بر ثابت نگه‌داشتن قیمت‌ها کردند. این در حالی است که میزان تقاضا…

بازار داخلی و جهانی سنگ آهن

بر اساس گزارش جهانی بازار آهن هفته ۴۹ آهن ملل اصفهان، در کشور چین قیمت سنگ‌ آهن وارداتی در هفته اخیر دچار تغییر محسوسی نشد. این کالا در اواخر هفته به ۸۸.۵ دلار برای هر تن سی اف آر رسید. عرضه‌کنندگان سعی بر ثابت نگه‌داشتن قیمت‌ها کردند. این در حالی است که میزان تقاضا با افت روبه‌رو بود. تقاضای بازار به اندازه‌ای است که میزان عرضه‌ها در بازار پاسخ‌گوی نیازهای مشتریان باشد. به همین دلیل، کارخانه‌های چینی عجله‌ای برای خرید ندارند. بازار به علت روبه‌رو شدن با کاهش تقاضا، نگران کاهش قیمت‌ها می‌باشد. بسیاری از عرضه‌کنندگان برای محصولات خود تخفیفاتی را در نظر گرفته‌اند تا به این ترتیب مشتریان خود را حفظ کنند.

موسسه جی پی مورگان در هفته‌ای که گذشت عنوان کرد که قیمت سنگ‌آهن در نیمه ابتدایی سال ۲۰۲۰ در حدود ۸۱ دلار هر تن سی اف آر بدون تغییر خواهد ماند. به دلیل وجود رفابت بالا برای فروش، قیمت این ماده به دلیل عرضه محدود جهانی به شکل قابل توجهی افت نخواهد کرد.

بر اساس گزارشی که یومتال چندی پیش ارائه داد، آخرین قیمت سنگ‌آهن در بازار صادراتی ایران حدود ۵۰ سنت رشد کرده و به قیمت ۴۸.۸ دلار برای هر تن فوب رسیده‌است. علاوه بر این، سنگ‌آهن هماتیت صادراتی با خلوص ۶۱ درصد به ۴۵.۷ دلار هر تن فوب رسیده که نشان‌دهنده رشد قیمت مشابه این دو نوع سنگ‌آهن می‌دهد.

بازار داخلی و جهانی قراضه آهن

طبق گزارش جهانی بازار آهن هفته ۴۹ آهن ملل اصفهان، در ترکیه قیمت قراضه آهن وارداتی در هفته‌ اخیر به ۲۸۰ دلار برای هر تن سی اف آر رسیده‌است. این قیمت نشان ‌می‌دهد که این کالا به میزان ۱۱ دلار نسبت به هفته‌های گذشته رشد کرده‌است. هر سال قیمت قراضه آهن در ماه ژانویه با بهبود قیمت مواجه می‌شود. بر همین اساس، انتظار می‌رود که بازار جهانی قراضه آهن فعلا روند صعودی خود را حفظ کند.

بعد از حدودا یک ماه، قیمت قراضه آهن صادراتی در ژاپن به ۲۳۵ دلار برای هر تن فوب رسید. این رشد قیمت نشان‌دهنده بهبود قیمت این کالا نسبت به هفته‌های گذشته می‌باشد. قیمت قراضه آهن در ویتنام به ۲۷۵ دلار برای هر تن سی اف آر دست یافت. در واقع این کالا در حدود ۳ دلار نسبت به روزهای گذشته رشد یافته‌است. قراضه آهن سنگین ۲۰ و ۸۰  در بازار واردات منطقه شرق آسیا در حدود ۷ دلار بالا رفت. در نهایت قیمت این کالا به ۲۸۲ دلار برای هر تن سی اف آر رسید. قیمت قراضه آهن خرد شده در بازار داخلی آمریکا نیز حدود ۳۰ دلار برای هر تن بالا رفته و در نهایت قیمت این کالا ۲۶۴ دلار لانگ تن شد.

بازار داخلی و جهانی بیلت

بیلت صادراتی سی آی اس هفته گذشته با توجه به روند صعودی بازار جهانی قراضه صعودی بود و ۳۹۵ تا ۴۰۰ دلار هر تن فوب ثبت شد که ۵ دلار هر تن رشد هفتگی داشت. بیلت صادراتی ترکیه نیز ۵ دلار رشد داشته ۳۹۵ تا ۴۰۰ دلار هر تن فوب شنیده شده است.

در جنوب شرق آسیا هفته گذشته قیمت بیلت وارداتی صعودی بود. در تایلند بیلت ۱۰ دلار بالا رفته ۴۳۰ تا ۴۴۰ دلار هر تن سی اف آر ثبت شد. البته قیمت پیشنهادی ایران ۱۵ دلار رشد داشته ۴۲۵ تا ۴۳۰ دلار هر تن سی اف آر شد. رشد قیمت چشمگیر بوده، از این رو خریدارها عقب نشسته‌اند.

چون انتظار می‌رود خرید چینی‌ها اواخر دسامبر کمتر شود، چشم انداز بازار جنوب شرق آسیا نیز خیلی مثبت نیست.

قیمت بیلت صادراتی ایران نیز تحویل ماه مارس تا ۳۷۵ دلار هر تن فوب شنیده شده است. در هفته گذشته قیمت شمش در ایران روندی صعودی را طی کرد. در روز شنبه قیمت این محصول ۴۱۴۱۳ ریال بود. در اواخر هفته قیمت به ۴۱۹۷۵ ریال رسید. از اواسط هفته از سایز ۱۵۰ میلی‌متر به بالا بیشتر از ۴۲۰۰۰ ریال رشد کرد. این رشد قیمت در حالی رخ داد که میزان عرضه این کالا با محدودیت روبه‌رو بود. برای علت افزایش قیمت شمش دو عامل را می‌توان در نظر گرفت. عامل اول محدودیت شدید عرضه آهن اسفنجی است. علاوه بر این، افزایش قیمت ضایعات باعث افت عرضه شمش شده‌است. با اینکه بارگیری آهن اسفنجی با مشکلاتی روبه‌رو است، اما در پایه قیمت ۲۱۵۰۰ یال تا ۲۲۵۰۰ ریال بسته به نوع کارخانه آن عرضه می‌شود.

با توجه به اینکه به ماه ژانویه نزدیک می‌شویم، مسئله افزایش نرخ ارز باعث می‌شود که برگشت ارز حاصل از صادرات کند شود. پیرو همین مسئله، بسیاری از افراد انتظار کاهش نرخ ارز را ندارند. بر عکس آنان امیدوار به افزایش آن نیز هستند.

تا اواخر فوریه بسیاری از کارخانه‌جات تولیدکننده شمش محصول خود را برای صادرات پییش‌فروش کرده‌اند. در پایان هر سال میلادی، چینی‌ها به طور سنتی اقدام به انبارسازی موجودی مواد اولیه خود می‌کنند. بر همین مبنا، صادرات شمش ادامه خواهد داشت. محدودیت ارز، جذابیت صادرات به دلیل تعطیلات کریسمس بیشتر می‌کند.

دولت این سیاست را در پیش گرفته‌است که قیمت‌ها را در بورس کالا پایین نگه دارد. به این ترتیب، متوسط کدال برای قراردادهای بلند مدت آهن اسفنجی پایین خواهد. این مسئله برای تولیدکنندگان آهن اسفنجی قابل قبول نیست. هم اکنون آهن اسفنجی توسط تریدرها با قیمت ۲۲۰۰ تومان برای هر کیلو پایه معامله می‌شود. با این حال محدودیت در عرضه گندله همچنان باقی است و قاعدتا میزان عرضه آهن اسفنجی بالا نخواهد رفت.

دولت همواره چشمش را به دلیل نیاز به ارز بر روی صادرات شمش می‌بندد. با این حال در این وضعیت تولیدکنندگان کوچک شمش هر روز باید در تکاپوی خرید آهن اسفنجی باشند. در این شرایط تنها کسانی که در سایت بهین‌یاب عضو هستند و خرید خود را از طریق بورس کالا با تناژ بالا انجام می‌دهند، برنده این ماجرا می‌باشند. فاصله قیمت شمش عرضه شده در بورس با بازار حداقل ۵ درصد اختلاف دارد.

این امتیازی است که وزارت صنعت و معدن برای تولیدکنندگان عضو بهین‌یاب ایجاد می‌کند. اگر روال به سابق برگردد و کارخانه‌های کوچک بتوانند خودشان از بورس خرید کنند، التهاب موجود در بازار به بورس کالا منتقل خواهد شد و قیمت شمش در بورس به بالاتر از ۴۲۰۰ تومان تمام شده، خواهد رسید.  این مغایر سیاست دولت برای کنترل قیمت‌ها می‌باشد. با توجه به این شرایط، انتظار نمی‌رود که روند موجود تغییر کند. همچنان بازار بورس در خدمت بزرگان است، به همین دلیل تولیدکنندگان کوچک باید برای تامین آهن اسفنجی دست و پا بزنند.

بازار داخلی و جهانی مقاطع فولادی

بر اساس گزارش جهانی بازار آهن هفته ۴۹ آهن ملل اصفهان، در هفته گذشته در بازار صادرات چین قیمت میلگرد از ۴۸۱ دلار هفته قبل به حدود ۴۷۶ دلار هر تن فوب رسید. در بازار ترکیه میلگرد صادراتی از ۴۱۵ تا ۴۲۰ دلار هفته قبل به ۴۲۰ تا ۴۳۰ دلار هر تن فوب رسید. قیمت قراضه آهن خیلی بالا رفته ولی تقاضای میلگرد کم است و امکان رشد قیمت چشمگیر آن وجود ندارد. در بازار داخلی اروپا میلگرد با ۸ یورو رشد به ۴۵۸ یورو هر تن درب کارخانه رسید. در بازار داخلی آمریکا نیز میلگرد ۶۰۵ دلار هر شورت تن درب کارخانه  و بدون تغییر ماند.

در ایران، قیمت میانگین میلگرد قطر ۸ تا ۳۲ میلی‌متر روز شنبه ۴۵۵۲۸ ریال بود که تا چهارشنبه به ۴۶۲۱۷ ریال رسید. از آنجا که قیمت شمش رو به بالاست این روند دنبال خواهد شد. در واقع افزایش قیمت میلگرد ناشی از افزایش تقاضای آن نیست بلکه ناشی از بالا رفتن قیمت تمام شده است. اگر روند صادرات مثل ۶ ماه گذشته باز شود، قاعدتا قیمت میلگرد از ۵۰۰۰ تومان هم بالاتر خواهد رفت. روند افزایشی قیمت میلگرد در بورس هم شاهد همین مدعاست. روز یکشنبه مجتمع فولاد خراسان میلگرد خود را با ۱۲۳۴ ریال افزایش قیمت نسبت به هفته قبل در قیمت پایانی ۴۰۹۵۲ ریال فروخت. به تدریج که صادرات فولاد افزایش پیدا می‌کند، حجم عرضه مواد اولیه به نوردکارها محدود خواهد شد. در نتیجه قیمت تمام شده برای نوردکار به علت کاهش حجم تولید بالاتر می‌رود. بنابراین نوردکار از دو سمت تحت فشار قرار می‌گیرد. از یک سمت محدودیت عرضه مواد اولیه و بالا رفتن قیمت آن و از طرف دیگر تغییر نقطه سر به سر چشم اندازی برای تغییر این وضعیت نیست. سیاست داغ و درفش و کنترل بازار و غیره و ذالک بیشتر منتهی به بهم خوردن معادلات اقتصادی خواهد شد و هیچ تاثیری در واقعیت‌های اقتصادی نخواهد داشت.

قیمت تیرآهن نیز روند صعودی داشت و میانگین سایزهای ۱۴ تا ۱۸ ذوب آهن در اصفهان از ۵۲۳۰۰ ریال تمام شده به ۵۲۷۳۳ ریال افزایش یافت. عرضه تیرآهن با سهمیه‌های محدودی در بورس صورت می‌گیرد که قابل قیاس با توانایی ذوب آهن اصفهان نیست. این روند نشان‌دهنده بیماری در ذوب آهن اصفهان و مشکل در بورس کالاست. به طور مثال با توجه به جو موجود در بازار اگر امروز ذوب آهن تا پایان آذر ماه ۵۰ هزار تن تیرآهن هم پیشنهاد دهد، می‌تواند با رقابت چشمگیری آن‌ها را به فروش برساند ولی با توجه به محدودیت موجود برای تامین سنگ‌آهن تعهدات صادراتی و روند بازار، ذوب آهن این سیاست را در پیش نخواهد گرفت.

بازار داخلی و جهانی ورق فولادی

بر اساس گزارش جهانی آهن و فولاد هفته ۴۹ آهن ملل اصفهان، قیمت ورق گرم در چین علی رغم کاهش خریدها تا ۲ دلار بالا رفت و ۵۳۲ دلار هر تن درب کارخانه ثبت شد. انتظار می‌رود هفته‌های آتی تقاضا کمتر شود و قیمت‌ها پایین بیاید، چرا که بازار به تعطیلات سال نو چینی نزدیک می‌شود. ورق گرم صادراتی چین نیز به دلیل بهبود بازار داخلی بالا رفت و ۴۷۰ تا ۴۷۵ دلار هر تن فوب ثبت شد، در حالی که هفته قبل تا ۴۶۳ دلار بود. البته ورق گرم صادراتی چین خریداری ندارد چون قیمتش رقابتی نیست.

ورق گرم صادراتی سی آی اس نیز ۴۲۰ دلار هر تن فوب ثبت شد که نسبت به هفته قبل تا ۱۵ دلار هر تن رشد داشت.

در بازار داخلی اروپا نیز ورق گرم  تا ۳ یورو رشد داشته ۴۲۸  یورو هر تن درب کارخانه شنیده شد. در بازار داخلی امریکا نیز ورق گرم ۵۶۰ دلار هر شورت تن درب کارخانه بود که تا ۳ دلار ارزان تر شد.

قیمت ورق گرم ضخامت ۲ میلی‌متر روز شنبه در اصفهان ۶۰۰۰۰ ریال بود که روز چهارشنبه به ۶۱۰۰۰ ریال رسید. در اهواز ۵۶۵۰۰ ریال بود که تا آخر هفته تا ۵۸۰۰۰ ریال هم شنیده شد. ورق های گرم ضخامت ۳ تا ۵ میلی‌متر را در طول هفته کمتر پیشنهاد می‌دادند، اما میانگین ضخامت ۶ تا ۱۵ میلی‌متر مبارکه که روز شنبه ۶۰۵۰۰ ریال بود به ۶۳۱۴۰ ریال رسید. محدودیت عرضه، افزایش قیمت ارز و انتظار فروشنده‌ها از بهبود بازار دلایل اصلی این افزایش قیمت بود.

ورق اکسین ضخامت ۱۰ تا ۳۰ میلی‌متر به طور قطره چکانی در بازار عرضه می‌شد و به همین دلیل قیمت روز شنبه که بطور میانگین ۵۸۲۴۰ ریال بود تا آخر هفته به ۶۱۲۰۰ ریال رسید . ورق کاویان هم از این قاعده مستثنی نبود و از ۵۶۵۰۰ ریال هر کیلو به ۵۸۴۰۰ ریال افزایش یافت، در حالی که با محدودیت عرضه روبرو بود. بالا رفتن قیمت اسلب یکی از دلایل اصلی افزایش قیمت ورق گرم می‌باشد.

در مورد ورق سرد از روز دوشنبه به بعد بازار با تلاطم روبرو شد و تا چهارشنبه قیمت روشنی از عرضه‌کنندگان اصلی دریافت نمی‌شد. متوسط قیمت روز شنبه که ۷۸۱۵۰ ریال بود روز چهارشنبه به ۸۱۶۵۰ ریال رسید.

ورق گالوانیزه با افزایش قیمت روبرو شد و از ۸۲۵۹۲ ریال به ۸۵۶۵۸ ریال افزایش یافت. علت اصلی این افزایش قیمت بالا رفتن قیمت ورق گرم و افزایش نرخ ارز بود .

یک نکته اساسی ارتباط بازار سهام با بازار کالاست. شاخص بازار سهام به نسبت پایان فروردین تا به حال نزدیک به سه برابر افزایش داشته‌است، در حالی که شرکت‌های فولادی نقش موثری در افزایش این شاخص با اعلام نرخ‌های سود خودشان داشته‌اند. در مقابل افزایش شاخص باید نرخ کالاها هم افزایش یابد تا در سودآوری سال آینده این شرکت‌ها خود را نشان دهد.

در صورتی که دولت اصرار به حفظ قیمت کالاها دارد و این با روند حرکت شرکت‌ها مغایرت دارد. سودآوری شرکت‌ها با توجه به اینکه بسیاری از آن‌ها از طریق تجدید ارزیابی دارایی‌ها به سودآوری رسیده‌اند، در سال آینده همین تجدید ارزیابی‌ها روی نرخ استهلاک آن‌ها اثر خواهد گذاشت و هزینه‌هایشان را در صورت‌های مالی بالا خواهند برد.

در نتیجه معلوم نیست که نسبت سودآوری سال آینده آن‌ها با امسال یکسان باشد. بنابراین این شرکت‌ها مثل ذوب آهن اصفهان راه‌حلی جز افزایش قیمت فروش کالاهایشان قبل از اتمام سال جاری ندارند.